Ασύρματος κόσμος (FM Records) 1994

Άβαταρ μέλους
EnterG
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 278
Εγγραφή: Τετ Μάιος 29, 2013 9:02 pm
Επικοινωνία:

Ασύρματος κόσμος (FM Records) 1994

Δημοσίευσηαπό EnterG » Τετ Ιουν 19, 2013 2:38 am

Εικόνα

Κύκλοτρον 1:20
phpBB [video]

3000 Μέρες 4:10
phpBB [video]

Τώρα ξέρω γιατί κάθε φορά που βρέχει
τα μάτια μου κλαίνε κι ο σκύλος γαβγίζει,
σχηματίζονται μικρά ποτάμια στους δρόμους
Η κατεύθυνση του ανθρώπου μια λευκή γραμμή αεροπλάνου
κι ύστερα η σιωπή των δορυφόρων
Η πορεία είναι σταθερή
ενώ ανάμεσα στην αθωότητα και τη διαφθορά
η λέξη αγάπη θυμίζει Γυμνάσιο
Γι’ αυτό της άρεσαν τα λουλούδια
Γι’ αυτό κι εγώ δε θέλω τίποτα, παρά μόνο να κοιτάζω εσένα,
τη γη, τον ουρανό,τις πιο όμορφες λέξεις
όπως το μέτρημα απ’ το μηδέν ως το άπειρο

Ακόμα πιο μακριά η ίδια ερώτηση απλώνεται
Μέρα με τη μέρα
διανύεις τον ίδιο κύκλο μ’ ένα αυτοκίνητο
ενώ κατά βάθος θες να σταματήσεις
Μιλάς μόνος σου καθώς ένα βουνό απ’ τον καθρέφτη ξεμακραίνει
και οι μόνοι που δε φαίνονται είμαστε εμείς
σε αντίθεση μ’ αυτούς που κατάκτησαν το φεγγάρι
Σαν κάποιος να προχωρά προς τα πίσω ψάχνοντας για σένα
Οι ίδιες λέξεις με άλλο νόημα
Η ίδια αγάπη σε λάθος άνθρωπο
Όπως το μέτρημα απ’ το μηδέν ως το άπειρο

Κοίταξε εκεί
Το ίδιο πράγμα συνέβη στον ύπνο σου χίλιες φορές
Απ’ το ίδιο σημείο θα πετάς πάντα
Απ’ το ίδιο σημείο θ’ αναρωτιέσαι την αρχή και το τέλος των πραγμάτων
Την ίδια απόφαση θα παίρνεις
μόνο που οι άνθρωποι θ’ αλλάζουν
Όπως μια βόλτα στην πόλη
Όπως τα φύλλα της χλόης
Κι αυτά που πάντα σου άρεσαν θα συνεχίζουν να σου αρέσουν
Το καλό και το κακό
Το παιχνίδι του κύκλου
Όπως το μέτρημα απ’ το μηδέν ως το άπειρο


Το Ασανσέρ Του ΙΚΑ 3:45
phpBB [video]

Από τα μάτια ενός παιδιού μια αχτίδα φεύγει
Όσα χρόνια κι αν περάσουν σε μια στάση περιμένει
Κι άλλες τόσες μέρες στο ταμείο ανεργίας
Καρφώνεις το βλέμμα στο πορτοφόλι μιας κυρίας
Αν ήσουν ζιγκολό θα `χες καλύτερη τύχη
Μα από κρεββάτι σε κρεββάτι δε βρίσκεις λύση
Μετά το τέλος όλοι δείχνουν πιο ξένοι
Σ’ έχουν πληρώσει για να φύγεις, όχι να μένεις
Αυτά που φαίνονται εύκολα τελικά είναι δύσκολα
Η ζωή είναι ωραία και κάθε δουλειά ένα κύκλωμα
Είσαι πάλι μόνος στη μέση του δρόμου
Στο κυκλικό όραμα στη φάση του πόνου
Στον ουρανό διαγράφονται οι αγγελίες των "Νέων"
Ανεβοκατεβαίνεις τις στήλες
Καθώς ανοίγουν οι πύλες χιλιάδων διαδρόμων
Σήμα προς κάθε γραφείο
Σου στέλνω κάποιον για να δεις
Κι έχω κι άλλους δύο
Α, ωραία, αφήστε ένα τηλέφωνο και διεύθυνση
Τα γράφεις κάτω, λάθος κίνηση
Επίσημη λύση η ανατίναξη
Μιας και κάθε αποτυχία κρύβει οργή και δύναμη

Το εκπαιδευτικό σύστημα φτιάχτηκε για να επιτύχεις
Ν’ απορροφηθείς αλλού, σ’ αλλωνών επιχειρήσεις
Για να νιώσεις πως η δουλειά σου δεν είναι αυτό που κάνεις
Από αλλού ξεκίνησες κι αλλού φτάνεις
Α, ωραία, ποιος είναι αυτός που μιλάω;
Πες μου πάλι πως θα βλέπω όνειρα κι όταν πεθάνω
Πως περισσότερο από τώρα θα μπορώ να σ’ αγαπάω
Θ’ αφήσεις την ερώτηση σ’ ένα ειδικό ν’ απαντήσει;
Θα πετάξεις, θα χαθείς, άσ’ την καρδιά σου να χτυπήσει
Είναι τόσο άσχετα όλα αυτά που λέω;
Όλα αυτά που ονειρεύτηκες κι όλα αυτά που θέλω;
Εδώ είμαστε, ένας κι ένας δύο
Δύο για δύο, δύο και δύο
Κι όταν οι άλλοι είναι πολλοί, εμείς είμαστε δύο
Γιατί έτσι πρέπει να είμαστε, δύο και δύο
Κι όταν η ουσία είναι μία, είμαστε ένας
Ένας και ένας, μπορεί και κανένας
Απ’ τους διαδρόμους που διέσχισα στέλνω σήμα
Κι ένα αντιπροσωπευτικό διαφημιστικό δείγμα

Απόγευμα στο κέντρο της πόλης
Από το βίντεο μιας βιτρίνας μεγαλώνεις
Αυτός που βλέπεις προσπαθείς να θυμηθείς ποιος είναι
Αυτός που κρύβεται ή υποτίθεται πως είναι
Θέλω να κοιτάξω από εδώ το τέλος της Γης
Δυο δευτερόλεπτα η ομορφιά της ζωής
Τυφλώνει τα μάτια σαν έκλειψη ηλίου
Κλείνεται μέσα σου σαν τέλος βιβλίου
Για μια φορά στη ζωή αυτή η δύναμη
Είναι η αθωότητα ως την αιωνιότητα
Όλα τα κτίρια δείχνουν ωραία τη νύχτα
Όλα τ’ αστέρια νιώθεις πως είναι δικά σου
Όλοι οι φίλοι που κάποτε στάθηκαν κοντά σου
Η Δήμητρα, η Νατάσα, η Μιράντα, η Αντρέα
Ο Γιάννης, ο Πάνος, ήμασταν μια παρέα
Απ’ τ’ ασανσέρ που ανεβήκαμε στέλνουμε σήμα
Αντιπροσωπευτικό διαφημιστικό ποίημα
Μείνε συντονισμένος εδώ


Κατάψυξη 3:56
phpBB [video]

Κάπως έτσι λήγει η ιστορία για τους δύο
Κοιτάζω πίσω και χάνεσαι στον τοίχο
ήθελες ένα βράδυ και ήθελα για πάντα
Την έπαθα πάλι, αυτός είναι ο πόνος του βλάκα
Σαν polaroid πεταμένα στην έναστρη νύχτα
Μονολογείς και καταστρέφεις της αγάπης τα δίχτυα
Κι εκεί που ήθελα τόσα, τώρα δε θέλω τίποτα
Επιστρέφω σ’ εμένα, αλλά σκέφτομαι εσένα
Κι ούτε το σπίτι με χωράει, ούτε η ψυχή μου
Γιατί θέλω την αγάπη σου, θέλω πίσω τη ζωή μου
Σαν ένα κύμα μεγάλο σκάω πάνω στα βράχια
Νιώθω πώς θα ήταν το μέλλον και πνίγω τα δάκρυα
Πόσες φορές είπα κρίμα γιατί θα ήμασταν ωραία
Κοιτάζω ψηλά το φεγγάρι γιατί δεν έχω παρέα
Οι μηχανές του καφέ θαμπώνουν τις νύχτες
Τυχαία ζευγάρια στους δρόμους, στις πίστες
Αλλάζουν τηλέφωνα και χάνονται οπουδήποτε
Όταν είσαι έτσι, μπορείς να κάνεις οτιδήποτε
Αυτή είναι η περίληψη ενός μεγάλου βιβλίου
Και η κατάληξη ενός ερωτικού αστείου

Ευτυχώς κρατάω τη γλώσσα μου τρυφερή
Να δεχτώ πως με την άλγεβρα η ζωή είναι απλή
Ψέματα! Τα αισθήματα πληρώνονται ακριβά
Χωρίς εσένα τα μάτια μου νιώθω βαριά
Κι όπου πάω με πνίγει η αθλιότητα,
Το φως της τηλεόρασης, το απόλυτο τίποτα
Το χάος των δρόμων, πάνω και κάτω
Αυτά που πατάω με παίρνουν από κάτω
Ήθελες μόνο μια νύχτα κι ήθελα για πάντα
Την έπαθα πάλι, αυτός είναι ο πόνος του βλάκα
Κι αν την ξαναπάθω το ξέρω πώς θα γίνει
Ο ένας θα τρέχει και ο άλλος θα πίνει
Βρώμικη νύχτα, είμαστε δύο
Απ’ το σκοτάδι μού γελάει το ανοιχτό ψυγείο
Το γάλα, τα αυγά, το ψωμί και το μέλι
Αν μπω στην κατάψυξη θα βρω ένα αστέρι
Αυτό είναι για σένα
Με αγάπη από μένα


Το Δίκτυο 3:37
phpBB [video]

Ο κωδικός των δρόμων
Η νέα εποχή
Περπατάς, κοιτάς ευθεία μια τυχαία οροφή
Κοιτάς κάτω τις λεζάντες από μια εφημερίδα
Ήταν έξι νέοι που σε δέκα μέρες φύγαν
Κι ακολουθούν άλλοι τόσοι χαμένοι άγγελοι
Απ’ το δίκτυο της ζωντανής κόλασης

Απ’ το τρανζίστορ μου ακούω άλλον έναν αγώνα
Δεν ανήκω σε κανένα, αυτοί θέλουν εμένα
Θέλουν μόνο να ευνουχίσουν τον κόσμο
Να καθαρίσουν μια για πάντα αυτό το δρόμο
Από ιδέες, αξίες, δικαιώματα, γνώμη
Πας να ξεφύγεις, όμως τώρα θα πληρώσεις
Όλοι αυτοί σπρώχνουν τα κορίτσια στην πορνεία
Τα θέλουν, τα παίρνουν, μετά τα πετούν στη γωνία

Η βία των δρόμων είναι δικό τους στοίχημα
Η άσκηση βίας είναι δικό τους επίτευγμα
Όσο σκληρά κι αν σου έχουν φερθεί
Διάλεξε όποιο δρόμο θέλεις, όμως μην παραιτηθείς

Στέκεσαι μόνος σαν πουλί στο σύρμα
Παρά τρίχα, μπορεί και να ήσουν θύμα
Μα δεν έχει σημασία, δυο περιπτώσεις υπάρχουν
Ένα: θύτης και θύμα μπορούν ν’ αγαπήσουν
Δύο: πολύ αργά
Νωρίς ένα πρωί ο εξολοθρευτής νούμερο δύο να σου επιτεθεί

Η αφομοίωση των μέσων είναι ρατσισμός
Μας επιβάλουν να γίνουμε μαζικός εμετός
Ήδη οι πόλεις νιώθουν η μία απέχθεια για την άλλη
Χτίζουν εμπορικά κέντρα για να πάρουν τη σκυτάλη
Απ’ το παράθυρό μου δεν είδα ποτέ δέντρα
Παρά μόνο μια γέφυρα που περνούσαν τρένα
Έβγαινα στους δρόμους με τη σκέψη να σε γνωρίσω
Μέχρι που έπεφτα από τοίχο σε τοίχο

Η βία των δρόμων είναι δικό τους στοίχημα
Η άσκηση βίας είναι δικό τους επίτευγμα
Όσο σκληρά κι αν σου έχουν φερθεί
Διάλεξε όποιο δρόμο θέλεις, μα μην παραιτηθείς

Τα περιστέρια της πλατείας θέλουν ψωμί
Αγνοώντας την αγάπη δεν υπάρχει ζωή
Ένας άνθρωπος τιμωρεί κάποιον άλλο
Για να πάρει τη θέση του σ’ ένα κόσμο μεγάλο
Οι δρόμοι κρύβουν τον οίκτο που ζητάμε
Αυτά που μας στέρησαν
Και το θάρρος που δεν είχαμε να πάρουμε
Τώρα για άλλη μια φορά
Βγάζεις το χέρι και δίνεις σε κάποιον λεφτά
Αυτός σε κοιτάζει μα ξέρει καλά
Πως κάθε πολίτευμα είναι σκατά
Η ευκρίνεια μιας μοντέρνας τηλεόρασης δεν αλλάζει τη ζωή
Δημιουργεί πρόβλημα όρασης
Όταν κοιτάς τους ανθρώπους, κοιτάς τα μάτια
Ή βλέπεις γυαλιά όπου αντανακλάται μια μοντέρνα τράπεζα

Η βία των δρόμων είναι δικό τους στοίχημα
Η άσκηση βίας είναι δικό τους επίτευγμα
Όσο σκληρά κι αν σου έχουν φερθεί
Διάλεξε όποιο δρόμο θέλεις, μα μην παραιτηθείς


Τέλεκομ 99 4:40
phpBB [video]

Στην τηλεόραση ένας ελέφαντας πηγαίνει στο τέλος της ερήμου
Σαν κουκκίδα ξεμακραίνει
Ό,τι συμβαίνει στα ζώα, συμβαίνει σε μένα
Μια κλωστή μάς δένει, μα σπάει από εσένα
Στο τέλος του ορίζοντα, τέλος της πόλης
Έχεις χάσει τα πάντα μα επιμένεις
Χωρίς μέρες κι αριθμούς
Η νέα εποχή αντανακλάται στο ρολόι
Νωρίς ένα πρωί στην άκρη ενός δρόμου
Δυτικά στην ψυχή
Θα μπορούσες να πεθάνεις σαν σκυλί
Ομορφιά, νιότη, αγάπη και πάθος
Μοιράζεσαι μαζί μου το ίδιο λάθος
Την άνοδο και πτώση του ανθρωπίνου γένους
Την τελειοποίηση του ψυχικού σθένους
Την εικονική πραγματικότητα όλων των θεμάτων
Κάνοντας σερφ στον αφρό των κυμάτων

Ανοίγω τα μάτια σ’ ένα ψηφιακό τοπίο
Υπάρχει ένας ήλιος μέσα μα νιώθω κρύο
Να ένα λάθος στο σύστημα της λογικής
Ο κυβερνοχώρος είναι το τέλος της πολιτικής
Γιατί όταν είμαι μόνος αγαπώ τον αέρα
Γιατί όταν είμαι έτσι, θέλω μόνο τον αέρα
Γιατί η αγάπη είναι πλασματική
Γιατί είμαι άνθρωπος και νιώθω σαν σκυλί
Γιατί είμαι μια αχαρτογράφητη περιοχή
Δεν έχω όρια, γιατί έχω ψυχή
Και ζω στο δίκτυο ενός ασύρματου κόσμου
Στα μεσαία, στα βραχέα, στο πέρασμα του χρόνου
Στην καλωδίωση του παγκοσμίου εγκεφάλου
Κάτω απ’ το φως ενός θαλάσσιου φάρου
Στην εικονική πραγματικότητα όλων των θεμάτων
Κάνοντας σερφ στον αφρό των κυμάτων

Πάω στη δουλειά όταν πηγαίνεις στη δουλειά
Πάω στη δουλειά όταν εσύ δεν έχεις δουλειά
Γράφοντας κύκλο με μια σπασμένη κιμωλία
Πολιτογραφημένοι κάτοικοι σε νάρκη χειμερία
Ο γαλαξιακός χώρος υπάρχει για να μάθεις
Πως οι Στέρεο Νόβα παίζουν τη γλώσσα της αγάπης
Αυτό το σούρουπο που ο ήλιος θα δύει
Αυτό το χάραμα όταν ο ήλιος θ’ ανατείλει
Θα γίνουμε βάρκα στο απέραντο χάος
Γυρνώντας αντίθετα απ’ την τροχιά της γης
Σαν ιπτάμενοι ελέφαντες της Αφρικής
Σ’ ένα μπαράζ από ήχους ζώων
Έκσταση...
Στην εικονική πραγματικότητα όλων των θεμάτων
Κάνοντας σερφ στον αφρό των κυμάτων


Οδύσσεια 4:52
phpBB [video]

Μοτοκούζι 3:34
phpBB [video]
[videospoiler]
Προεκλογικές μέρες πάνω απ’ το ποτάμι
Κανείς δεν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει
Παρατημένος στα έργα της πολεοδομίας
Ακούς το τραγούδι της Αστυνομίας
Κρατάς το μεγάλο σχέδιο σφιχτά στα χέρια
Είναι αυτό που θ’ αλλάξει τη ζωή μας σε μία μέρα
Η μέρα μιας γυναίκας στα προάστια
Σούπερ μάρκετ, όνειρα
Εστιάζουν τα μάτια
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την Polaroid σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το Volvo απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα `φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;

Κοίτα πώς ανοίγει ο κόσμος σ’ αυτή τη στροφή
Τα χρώματα της γης απλώνονται σαν μεγάλη γιορτή
Σαν φωτοβολίδα το απόγευμα σκάει
Και πέφτει το βράδυ σαν ανθρώπινο χάδι
Διασχίζουμε τα FM, τις ειδήσεις των εννέα
Προεκλογικά δελτία, διεστραμμένη γερουσία
Από εδώ ως τα διυλιστήρια ο αέρας βρωμάει
Κανείς τους δε φταίει, κανείς δεν αλλάζει
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την Polaroid σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το Volvo απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα `φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;

Κίτρινες μέρες πάνω απ’ το ποτάμι
Μ’ ένα μεγάλο κασετόφωνο γύρω απ’ το κεφάλι
Περνάς αόρατος τα κομπρεσέρ του δρόμου
Πειραιά Καλλίπολη το λεωφορείο του λόφου
Ένα παιδί στη διασταύρωση ζητά λεφτά για ψωμί
Καθαρίζει τα τζάμια εκατοντάδων ταξί
Αν τα όνειρά μας διαλύαν του πολέμου τα σύννεφα
Θα καίγαμε στις ταράτσες βιβλία και ποιήματα
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την Polaroid σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το Volvo απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα `φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;


Ο Αόρατος Άνθρωπος 3:30
[videospoiler]
phpBB [video]

Κάποτε ο αέρας του πολέμου
Φτάνει ως εδώ με τις ράγες του τρένου
Η έρημος απ’ το μυαλό ενός στρατιώτη
Τα γκρεμισμένα σπίτια στο τέλος μιας πόλης
Ο ήλιος ανατέλλει μέσα απ’ τη σκόνη
Η πλάτη ενός ανθρώπου μεγαλώνει στην οθόνη
Τώρα τα μάτια μου κοιτάζουν ευρυγώνια
Κι όλες οι λέξεις στέκουν σαν διαλυμένα βαγόνια
Τα πρόσωπα σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια
Τρώνε την αλήθεια με μια σιδερένια τανάλια
Κάνουν συγκρίσεις με το παγκόσμιο πρωτάθλημα
Αναλογίες που παίζουν θανάσιμα
Ανοίγοντας κάπου ένα νέο πόλεμο
Είναι σαν ν’ ανοίγεις Mc Donalds στην ύπαιθρο
Βρισκόμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε την τρέλα
Μια νέα παρέλαση, την εθνική διασκέδαση
Τη διεθνή διπλωματία που μοιάζει με διαφήμιση
Ένα προϊόν που προσφέρει στον πολίτη μια απόδραση
Έτσι όπως τότε που ο ουρανός σκοτείνιασε
Ήταν η πρώτη φορά που τα μάτια μου δακρύσανε

Αστραφτερή μέρα, σαν Θεός με τυφλώνεις
Κόβεις στη μέση τη ζωή και με πληγώνεις
Όταν το δίκιο έρχεται δεύτερο μετά το πρωτάθλημα
Όταν δε ζεις τίποτα, σκέφτεσαι το διάστημα
Σημειώνω μια προσπάθεια στο ημερολόγιο του χρόνου
Ασπρίζουν ένα θύμα στη μέση του δρόμου
Ένα χαμένο κορίτσι μας κοιτάζει στα μάτια
Γυρίζει στους δρόμους ψάχνοντας παλάτια
Οι ερωτήσεις θα γίνονται κύκλοι γύρω απ’ το στόχο
Δε θα μοιάζει με άνθρωπο, δε θα είναι ούτε ζώο
Οι πληγές του θα τον κάνουν να μοιάζει με άλογο
Στα νομικά χαρτιά δε θα υπάρχει πουθενά
Όσοι τον ψάχνουν θα ψάχνουν τον αόρατο άνθρωπο
Όσοι δεν τον ξέρουν θα γυρεύουν τον αόρατο άνθρωπο
Είναι ο τελευταίος σχεδόν που πλησιάζει τα σύνορα
Ζητάει άσυλο γιατί κουράστηκε απ’ το τίποτα
Τώρα που οι βόμβες εκτοπίζουν τους πολίτες απ’ τις πόλεις
Αγγίζεις τα λουλούδια και σχεδόν ματώνεις
Έτσι όπως τότε που ο ουρανός σκοτείνιασε
Ήταν η πρώτη φορά που τα μάτια μου δακρύσανε


Δεν Αλλάζω Τα Ηχεία Μου 4:54
phpBB [video]

Ατλαντικός 4:30
phpBB [video]
Γράφετε ΕΛΛΗΝΙΚΑ και όχι greeklish.
Διαβάστε τους κανόνες και τις οδηγίες χρήσης του φόρουμ.
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook και εγγραφή στο κανάλι μας : youtube

Social Media

       

Επιστροφή σε “Δισκογραφία αναλυτικά (βίντεο + στίχοι)(υπό κατασκευή)”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης